ما خلا النبيّين و المرسلين ، فلا تستضعفوا أهل القرآن حقوقهم ، فانّ لهم من اللّه العزيز الجبّار لمكانا « عليّا » . [ الحديث 997 ثواب من حفظ القرآن ] و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن الفضيل بن يسار ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال عليه السّلام : الحافظ للقرآن العامل به مع السفرة الكرام البررة . [ الحديث 998 ثواب من تعلم القرآن ] و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن أبيعبد اللّه عليه السّلام قال عليه السّلام : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : تعلّموا القرآن فانّه يأتي يوم القيامة صاحبه في صورة شابّ جميل شاحب اللّون ، فيقول له القرآن : أنا الّذي كنت أسهرت ليك و أظمأت هو اجرك و أجففت ريقك و أسلت دمعتك ، أؤول معك حيثما الت ، و كلّ تاجر من وراء تجارته و أنا اليوم لك من وراء تجارة كلّ تاجر ، و سيأتيك كرامة [ من ] اللّه عزّ و جلّ فابشر ، فيؤتى بتاج فيوضع على رأسه و يعطى الأمان بيمينه و الخلد في الجنان بيساره و

--> آدميان باشند جز پيغمبران و فرستادگان ، پس حقوق و مقام اهل قرآن را پست و ناچيز و حقير مشماريد كه همانا از جانب خداى عزيز جبار ، مقام ارجمند و عالى براى آنها مىباشد . ( 1 ) 997 - و نيز در همان كتاب و باب : از فضيل بن يسار از حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : كسى كه قرآن را حفظ و از برنمايد و عامل بدستورات آن باشد ( در آخرت ) با فرشتگان نيكوكار و ارجمندى كه پيك و واسطهء بين خداوند و پيغمبران هستند محشور ميگردد . ( 2 ) 998 - و نيز در همان كتاب و باب : از حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : قرآن را ياد گيريد و بياموزيد كه همانا روز قيامت قرآن به صورت جوانى بسيار زيبا با رنگ برافروخته نزد صاحب ( يعنى تلاوت‌كننده و عامل ) خود مىآيد و به او ميگويد : منم آن قرآنى كه تو ( در اثر تلاوت و معرفت به حق من ) شبت را به بيدارى ميگذراندى و روزت را بتشنگى بسر ميبرى و آب دهان و كامت را خشك مينمودى و اشگ خود را ( هنگام تلاوت من ) ميريختى ، هر جا كه به روى با تو مىآيم ، و هر تاجرى در مال التجاره و سود خود مراقبت مينمايد و من امروز براى تو از مراقبت و تجارت هر تاجرى سودمندتر هستم و به زودى كرامتى ( و انعامهائى ) از طرف خداى با عزت و جلال براى تو مىآيد پس بشارت باد تو را ، پس تاجى مىآورند و بر سر او ميگذارند و نامهء آزادى و امان ( از جهنم و ساير عذابها و ترسها ) بدست راست و نامهء هميشه بودن در باغات بهشت